Het is onze droeve plicht het overlijden te melden van onze André Segelaer. Hij is maandagmiddag 15 mei vredig in zijn slaap heengegaan, op 91-jarige leeftijd. Hij was een van de grootste Gentse en Belgische roeipersoonlijkheden in de afgelopen 70 jaar. Naar de wens van André worden geen rouwbrieven verzonden. Er komt enkel een aankondiging in de dagbladen De Gentenaar en Het Nieuwsblad. André kan gegroet worden in het funerarium Cispa te 9030 Gent, Brugsesteenweg 583 tot en met donderdag 18 mei tussen 16 en 18 uur. U wordt vriendelijk uitgenodigd op de afscheidsplechtigheid die plaats vindt op zaterdag 20 mei om 9 uur in het crematorium Westlede, gevolgd door de asverstrooiing aldaar.

Meerdere medische kwalen maakten kort na nieuwjaar 2017 een ziekenhuisopname noodzakelijk en sinds half maart een verblijf in een Woon- en Zorgcentrum. Zijn laatste bekommernis aldaar was het schenken van een prijs voor de May Regatta. Zo geschiedde en zo staat hij nog vermeld in het regattaprogrammaboekje 2017. Trouw en Liefde, de leuze van de stad Gent, was geheel van toepassing op André en de Sport.

De Vlaamse Roeiliga wenst familie en vrienden van André Segelaer veel sterkte toe in deze moeilijke periode. 

Hieronder kan je meer lezen over het leven van André Segelaer (met dank aan archivaris Mark Rummens). 


André Segelaer werd te Gent geboren op 23 augustus 1925. Als zoon van de legendarische startrechter Albert Segelaer, werd hij op driejarige leeftijd ingeschreven als lid van Club Gent. Vanaf 1938 was hij er stuurman.

Tijdens de bezetting dook hij onder om opeising te vermijden, trad toe tot de weerstand en ontvluchtte naar Engeland, waar hij werd opgeleid bij de S.A.S. (Special Air Service), feitelijk de allereerste generatie Belgische Paracommando’s. In 1944 en 1945 streed hij in Nederland (slag bij Arnhem – waarvoor hij een bijzonder eremerk ontving) en in Duitsland. Na de oorlog bleef hij in Duitsland gelegerd.

In 1948 kon hij terugkeren naar België en startte zijn carrière als wedstrijdroeier. In de lijst opgemaakt bij de honderdste verjaardag van Club Gent (in 1971) bleek hij de clubroeier met de meeste overwinningen te zijn. Hij was 12 maal Belgisch kampioen. Op het Europees kampioenschap 1955 in Gent (tevens de opening van de Watersportbaan) roeide hij in de Belgische 4+.

Reeds in 1948 was hij bestuurslid van Club Gent geworden, wat hij bleef tot 1990. In 1960 stopte hij als roeier, het jaar daarop werd hij trainer. Typisch voor André is de volgende anekdote uit 1965. Club kampte, na de afscheuring van hen die de GRS oprichtten, met een tekort aan roeiers. Om voor de match (de jaarlijkse confrontatie met Sport Gent) toch geen forfait te moeten geven, stapte hij, als veertigjarige, nog eenmaal in de boot. De match werd weliswaar verloren, maar hij had wel gestreden, trouw aan het moto van de Para’s: never surrender.

In 1977 was hij ook lid van Sport Gent geworden. In 1990 viel hij in onmin met Club Gent en was van toen af actief in KRSG. Hij werd de grootste supporter, volgde iedere training met de verrekijker vanuit zijn appartement op de 16e verdieping, en gaf vervolgens zijn goed ondersteunde commentaar aan coaches en roeiers. Hij was ook een belangrijk mecenas. Zo schonk hij in 2012 een nieuw acht, ons vlaggenschip André Segelaer.

Hij was van 1962 tot 2007 kamprechter en tussen 1984 en 2007 een uitstekende organisator (o.a. van het WK 1985, de Nations Cup, de Jeugdcup en de World Masters). Wegens zijn vele verdiensten werd hij emeritus lid benoemd van de KBR.